K ρ ! $ η

Κρίση..Οικονομική κρίση. Νομίζω ότι μετά από 2 (ή 3; ή 4;) χρόνια οικονομικής κρίσης όλοι θα συμφωνήσουν πως βιώνουμε κρίση...ΠΑΝΙΚΟΥ! (Και κάπου εδώ φανταστείτε το soundtrack του requiem for a dream ως background για αυτή την ανάρτηση). Το μόνο καλό μέσα σε όλο αυτό το πάρτυ της κρίσης είναι ότι πλέον είναι όλοι και όλα τόσο μαύρα που το να μην πηγαίνουν καλά τα πράγματα έχει γίνει συνήθεια και αντιμετωπίζεται πιο εύκολα. Συναναστρέφομαι με άτομα που ήταν "η χαρά της ζωής" και πλέον έχουν γκρίζα πρόσωπα. Γενικότερα, αυτή η μιζέρια ότι ζώ βιολογικά αλλά μέχρι εκεί, είναι καθημερινότητα όχι μόνο για μένα αλλά για τα περισσότερα ζόμπι στο περιβάλλον μου. Και στο δικό σας φαντάζομαι. Λιγότερα χρήματα στο πορτοφόλι έχουν ως αποτέλεσμα λιγότερες εξόδους με φίλους. Περισσότερες ώρες στο σπίτι ισοδυναμούν με περισσότερες ώρες μοναξιάς, με περισσότερες ώρες αυτοκριτικής και αυτογνωσίας. (Για να είμαι ρεαλίστρια..θα έπρεπε να πω με περισσότερες ώρες ζομπιοποίησης μπροστά τις οθόνες των υπολογιστών μας, αλλά θα προτιμήσω να αναφερθώ στο αισιόδοξο σενάριο.) Ελπίζω λοιπόν αυτές οι ώρες ποιοτικής επαφής με τους εσωτερικούς μας δαίμονες να έχουν ως αποτέλεσμα να γίνουμε πιο συνειδητοποιημένα άτομα και κατ'επέκταση πολίτες. Ενεργοί πολίτες. Και φτου και απ'την αρχή..